Οικονομική Ελευθερία Ειναι η Απελευθέρωση από την Οικονομία

Οικονομική ελευθερία θα πρέπει να σημαίνει απελευθέρωση από την οικονομία, απελευθέρωση απ’ την καθημερινή πάλη για την ύπαρξη, απαλλαγή απ’ την ανάγκη να κερδίζουμε τη ζωή μας। Πολιτική ελευθερία θα πρέπει να σημαίνει απελευθέρωση απ’ την πολιτική αυτή πάνω στην οποία τα άτομα δεν μπορούν να ασκήσουν ουσιαστικό έλεγχο। Πνευματική ελευθερία θα πρέπει να σημαίνει αποκατάσταση της ατομικής σκέψης, που είναι σήμερα πνιγμένη από τα μέσα μαζικής επικοινωνίας και θύμα της διαπαιδαγώγησης। Θα πρέπει ακόμα να σημαίνει ότι θα πάψουν να υπάρχουν κατασκευαστές της «κοινής γνώμης», και η ίδια η κοινή γνώμη ακόμα। Αν οι προτάσεις αυτές έχουν έναν τόνο εξωπραγματικό, αυτό δεν συμβαίνει επειδή είναι ουτοπικές, αλλά επειδή είναι ισχυρές οι δυνάμεις που τις αντιμάχονται।
 .
Το αποτέλεσμα είναι η ευφορία μέσα στη δυστυχία। Να αναπαύεσαι, να διασκεδάζεις, να δρας και να καταναλώνεις, όπως όλοι οι άλλοι, να αγαπάς και να μισείς ό,τι αγαπούν και μισούν οι άλλοι, αυτά στο μεγαλύτερό τους μέρος είναι ανάγκες πλαστές। Το γεγονός ότι οι συνθήκες κάτω από τίς οποίες ζει τό άτομο ανανεώνουν και δυναμώνουν συνεχώς αυτές τις ανάγκες, με αποτέλεσμα το άτομο να τις κάνει πια δικές του, να ταυτίζεται μαζί τους και να αναζητά τον εαυτό του στην ικανοποίησή τους, δεν αλλάζει σε τίποτα το πρόβλημα। Οι ανάγκες παραμένουν αυτό που πάντα ήταν, προϊόντα μιας κοινωνίας που τα κυρίαρχα συμφέροντά της απαιτούν την καταπίεση.

Continue reading

Advertisements

Ο καθηγητής και το πολιτικό υποκείμενο

Μίλησε για: βαθιά καταστολή, φόρους τεράστιους, ανυπαρξία επενδύσεων, ανεργία, μετανάστευση νέων, στάσιμες εξαγωγές· για μια ανεπούλωτη πληγή στον ιστό της κοινωνίας.

Υπάρχει μεγάλη φτώχεια -τόνισε- φανερή και κρυφή!

Μ’ άρεσε η διάκριση που έκανε καθώς και η ερμηνεία του.

«Η ελληνική κοινωνία ξέρει να κρύβει τη φτώχεια – το σαράκι που την κατατρώει. Στρέφεται έτσι στον θεσμό της οικογένειας», το μόνο καταφύγιο, τη μόνη σταθερά, τη μόνη (;) βεβαιότητα.

Τι χαρακτηρίζει -κατά τον καθηγητή- τη σημερινή κοινωνία;

Η δυσπιστία, ο κυνισμός (!), η καχυποψία, η αίσθηση ματαιότητας – τέλος, η προσαρμογή στην αθλιότητα.

Υπάρχει τεράστιο θέμα δημοκρατίας και άρνησης της λαϊκής βούλησης.

Το Κοινοβούλιο δυσλειτουργεί, έχοντας εκχωρήσει τον θεσμικό του ρόλο στην εκτελεστική εξουσία· η τελευταία μάλλον τον έχει υφαρπάξει με τη βία των Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου.

Τι άλλο βλέπει ο καθηγητής; Αυταρχισμό του κράτους, ενίσχυση της καταστολής, πρόβλημα (σοβαρό) εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας, εκποίηση δημόσιας περιουσίας, εκποίηση του πυλώνα, του συστήματος, ήγουν των τραπεζών, γεωπολιτική αδυναμία, μεταναστευτικό.

Τι προτείνει; Την επανεκκίνηση της οικονομίας. Πώς;

α) Απαλλαγή από το άχθος του χρέους.

β) Αρση της λιτότητας, ελάφρυνση φορολογίας, νέα δημοσιονομική πολιτική, τόνωση της ζήτησης.

γ) Εθνικοποίηση των τραπεζών, της μαύρης τρύπας της ελληνικής οικονομίας.

δ) Αναπτυξιακή πολιτική (δευτερογενής βιομηχανικός τομέας, μεταποίηση, δημόσιες επενδύσεις, επιβολή δασμών.

ε) Αναδιανομή του πλούτου, αλλαγή φορολογικού συστήματος. Continue reading

Για τα σοβαρά και αυστηρά φεστιβάλ

Σε τρεις άξονες κινήθηκε το Φεστιβάλ Γη και Ελευθερία στο χωριό Βέρροια στον Πάρνωνα (περίπου 1.000 υψόμετρο).

Την πρώτη βραδιά εθίγη το θέμα της περιττής εργασίας· έφτασα αργά και δεν πολυκατάλαβα. Δεν πρόφτασα.

Τη δεύτερη, Σάββατο, ο καθηγητής Κώστα Λαπαβίτσας μίλησε για τους τρόπους επανεκκίνησης της ελληνικής οικονομίας. Την Κυριακή το μεσημέρι συναντήθηκαν και αντάλλαξαν τις εμπειρίες τους συνεργατικά και συνεταιριστικά κινήματα και το βράδυ ο συγγραφέας Γιάννης Μπίλλας μίλησε για την οιονεί θεωρία της αποανάπτυξης.

Στο πνεύμα της αντίστασης και οι μουσικοί που ακολούθησαν μετά τις ομιλίες: Σπύρος Γραμμένος – Salto Mortale, Daddy’s Work Blues Band, μια εξαιρετική μουσική μπάντα, και ο μετρ της τζαζ Kontrafouris Baby Triο.

Ενα φεστιβάλ που έχει βάλει τη σφραγίδα του στην ευρύτερη ορεινή περιοχή του Πάρνωνα και έχει αποκτήσει φίλους σ’ όλη τη χώρα, παρά την, όπως πληροφορούμαι, αδιάφορη, έως εχθρική, στάση του δημάρχου Σπάρτης. (Δεν τους παραχώρησε τη μεγάλη έκταση του σχολείου στο χωριό Βασσαράς και οι διοργανωτές ανέβηκαν στα Βέρροια, φιλοξενούμενοι κάτω από έναν τεράστιο πλάτανο στην αυλή της εκκλησίας.)

Ο,τι ξεφεύγει από τα κόμματα δεν γίνεται αρεστό, ακριβώς διότι δεν λειτουργεί ο κομματικός μηχανισμός που θέλει να ελέγχει τα πάντα: το περιεχόμενο των ομιλιών, το είδος της μουσικής, ακόμα και την ίδια τη διατροφή, που επιλέγουν οι διοργανωτές.

Πώς να πάει, υπ’ αυτές τις συνθήκες, μπροστά ένας τόπος;

Οι κάτοικοι ίσως ξέμαθαν (;) να αντιδρούν. Ο,τι αποφασίζεται στην κεντρική σκηνή θεωρείται απαράβατο και απαραβίαστο -τι φτωχή πνευματικότητα και πόσο άνευρη, πόσο άκυρη πραγματικότητα.

Δεν έχουν τελειώσει όλα, όμως, όπως θέλουν να αποδεχτούμε.

Υπάρχουν φωνές που ενοχλούν το κατεστημένο (ένα είναι το κατεστημένο!), που θρυμματίζουν τον «εφησυχασμό» και την απαισιοδοξία των πολλών.

Φωνές ντόμπρες, τσεκουράτες, γεμάτες κουράγιο και πεποίθηση ότι είναι εφικτός ένας άλλος τρόπος ζωής πιο ανθρώπινος, που κηρύσσουν ότι ο βίος δεν είναι αβίωτος, όταν ξέρεις να τον προσεγγίσεις, να τον καθοδηγήσεις εσύ ο ίδιος ακόμη. Continue reading

Και η Αφανόραχη στους “δανειστές” !!!

Η δράκα των πολιτικών απατεώνων που μας κυβερνά, παρέδωσε χθές το βράδυ στους “δανειστές” όλη την δημόσια περιουσία, όλη την Ελλάδα, μαζί και την Αφανόραχη, η τουλάχιστον το κομμάτι της που είναι δημόσιο.

Μετά την άνετη κοινοβουλευτική υπερψήφιση του σχετικού νομοσχεδίου από τους δοτούς βουλευτές, και την απουσία κάθε αντίδρασης από τον λαό, μπορεί άνετα να προετοιμάσει και την κατάσχεση της προσωπικής ακίνητης περιουσίας των Ελλήνων (γιατί η κινητή βρίσκεται ήδη κατασχεμένη στις εκποιημένες τράπεζες), όπως είναι και ο τελικός στόχος των λεγόμενων “δανειστών” – επικυρίαρχων τους. Με τον τρόπο αυτό θα παραδώσει, μαζί με το όποιο υπόλοιπο της Αφανόραχης, και εμάς τους ίδιους, ρακένδυτους και ικέτες για ένα ξεροκόμματο, φτηνά χέρια και σάρκα προς εκμετάλλευση.

Το άρθρο που ακολουθεί, από την ιστοσελίδα thepressproject.gr, μας δίνει όλες τις λεπτομέρειες.

afanoraxi

thepressproject.gr

Με το κεφάλαιο ΙΓ του πολυνομοσχεδίου συνίσταται η περίφημη εταιρία της διαχείρισης της δημόσιας περιουσίας με σαφέστατο προσανατολισμό στην εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους. Μάλιστα ο ρόλος της αυτός ξεκαθαρίζεται με σαφήνεια ενώ προβλέπεται η ασφυκτική λειτουργία της στο πλαίσιο των μνημονιακών υποχρεώσεων της χώρας υπό την εποπτεία των δανειστών. Στον τρόπο δόμησης και διάθεσης των κερδών της εταιρίας αφιερώνονται 30 άρθρα του νομοσχεδίου από το αρ. 184 έως το άρθρο 214. Σε αυτήν περιέρχεται το σύνολο της δημόσιας περιουσίας.

Continue reading

Μασκαρέματα

Apokriatika

της Γ. Μουρίκη

α) Να ντυθώ ΝΑΙ ή να ντυθώ ΟΧΙ μέχρι τέλους;

β) Να ντυθώ θεσμός ή θεός;

γ) Να ντυθώ Βασσαρέϊκα Νέα ή Παλιά;

δ) Να ντυθώ Παναθηναϊκός Πρωταθλητής ή Παναθηναϊκός Κυπελούχος;

ε) Να ντυθώ Μνημόνιο ή να ντυθώ Μνημόσυνο;

στ) Να ντυθώ μόνιμος κάτοικος ή μονίμως ανέστιος;

ζ) Να ντυθώ swag ή μανουρομήτρα;

η) Να ντυθώ κολομπίνα ή κολοτούμπα;

θ) Να ντυθώ μετανάστρια Αθηναία ή πρόσφυγας Βασσαρέα;

ι) Να ντυθώ δεξιός Κούλης ή αριστερός Αλέκος;

κ) Να ντυθώ για τα πανηγύρια ή για τα μπάζα;

λ) Να ντυθώ δραχμή ή ευρώ ΠΑΣΗ ΘΥΣΙΑ;

μ) Να ντυθώ τρεις κι ο κούκος ή εμείναμε μανούλα μου εγώ εσύ κι λάμπα;

ν) Να ντυθώ παλιομοδίτισα Καγκελάριος ή Gollum Υπουργός οικονομικών;

ξ) Να ντυθώ Πρόεδρος στα δύο ή Πρόεδρος στα τέσσερα;

o) Να ντυθώ: Είμαι με όλους ή δεν είμαι με κανένα;

π) Να ντυθώ κυβερνητική εκπρόσωπος ή ροζ κότα;

ρ) Να ντυθώ ανάπτυξη ή Πάρτα Όλα;

σ) Να ντυθώ Δώρο Χριστουγέννων ή Δώρο Πάσχα;

τ) Να ντυθώ σύμβουλος σερβιτόρα ή γάτα Ιμαλαΐων;

υ) Να ντυθώ Γιώργος Μάγκας ή Λεβέντης;

φ) Να ντυθώ χρυσό αυγό ή χρυσόμυγα;

χ) Να ντυθώ μετακλητή ή αμετάκλητη;

ψ) Να ντυθώ Φώφη, Φώτης, Σταύρος ή Καημένος;

ω) Να ντυθώ κόκκινη γραμμή ή λευκή κορδέλα;

Άντε και καλά ξεμασκαρέματα!! Continue reading

Η πρόταση για τον αγροτικό χώρο, ταφόπλακα για τους αγρότες

Να τι δήλωσε ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Βαγγέλης Αποστόλου, τον Ιούνιο του 2015 για τα μέτρα που φέρνει τώρα.

Αλλά που χάθηκε το Φιλότιμο κι η Τσίπα για να τα βρούν τα Σκύβαλα της Επιδοτούμενης αριστεράς!

Οτιδήποτε θα κάνουν, Όλα θα τα ξεπουλήσουν, για λίγες ακόμη μέρες στην Εξουσία!

apostolou-tafoplakaΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗΣ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ  ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

Αθήνα, 30 Ιουνίου 2015

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Αποστόλου: Ιδού τα μέτρα-ταφόπλακα του αγροτικού τομέα που ζητούν οι δανειστές.

Απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφων για τα μέτρα που περιλαμβάνει η πρόταση των δανειστών όσον αφορά τον αγροτικό τομέα, ο Αναπληρωτής Υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης Βαγγέλης Αποστόλου ανέφερε ότι από την ελληνική κυβέρνηση ζητήθηκε να αποδεχτεί τα παρακάτω μέτρα:

1.         Εξομοίωση της φορολογίας των αγροτών με τους ελεύθερους επαγγελματίες και τις επιχειρήσεις.

2.         Αύξηση του συντελεστή φορολόγησης από 13 % σε 26%.

3.         Αύξηση της προκαταβολής φόρου από το 27,5% στο 100%.

4.         Κατάργηση της απαλλαγής από φόρο των επιδοτήσεων για ποσό έως 12.000 ευρώ.

5.         Κατάργηση της επιστροφής για τον φόρο κατανάλωσης στο πετρέλαιο για τους αγρότες.

6.         Μείωση στο μισό της επιδότησης του πετρελαίου θέρμανσης για τον προϋπολογισμό του 2016.

7.         Αύξηση της τιμής του αγροτικού ρεύματος.

8.         Τριπλασιασμός εισφορών στον ΟΓΑ. Continue reading

Eπανoρίζoντας την Πoλιτική

Ποτέ άλλοτε το παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα δεν είχε τόση εντροπία, αλλά και ποτέ ίσαμε τώρα δεν υπήρχε αυτή η ηγεμονία της ιδεολογίας του καπιταλισμού στην κοινωνία. Πραγματικά το καπιταλιστικό φαντασιακό έχει καταλάβει και κυριαρχεί στο μυαλό και στην καρδιά του σύγχρονου ανθρώπου

Οι άνθρωποι πλέον δεν ονειρεύονται, δεν ζητούν ένα άλλο σύστημα πιο ανθρώπινο και πιο ελεύθερο, δεν έχουν κανένα όραμα για μια άλλου τύπου κοινωνική οργάνωση. Μέσα ακόμα και από την κρίση του καπιταλισμού, δεν αναδύεται ο άνθρωπος του μέλλοντος όπως συνέβαινε σ” όλες τις παλαιότερες κοινωνίες σε κρίση.

Ο καπιταλισμός ιδιαίτερα με την κατάρρευση του «υπαρκτού σοσιαλισμού» –ή του κρατικού καπιταλισμού καλύτερα– έγινε πιο επιθετικός αλλά και ο πλανήτης πιο ασταθής και πιο ανισόρροπος. Η πρόβλεψη του Κέινς ότι μέσω του καπιταλισμού όλες οι ανάγκες του ανθρώπου θα ικανοποιούνται –έτσι έλεγε το 1928- με ένα μικρό μόνο μέρος της εργασιακής του απασχόλησης για να ικανοποιηθεί ο παλαιός Αδάμ μέσα μας, όχι μόνο δεν ίσχυσε αλλά δείτε πώς είναι ο κόσμος σήμερα.

Ο νέος άνθρωπος

Ο καπιταλισμός πριν φανερώσει τα αδιέξοδά του κατέστρεψε τον ψυχισμό των ανθρώπων, διαμόρφωσε ένα νέο ανθρωπολογικό τύπο. Ο καπιταλισμός πώς κατάφερε να διαμορφώσει αυτόν τον ανθρωπολογικό τύπο; Εναν άνθρωπο μοναχικό, νευρωτικό, φοβικό και φοβισμένο αλλά και ατομιστή, επιθετικό, λαίμαργο, αποθηκευτικό, καταναλωτικό και ενεργοβόρο;

Καριερίστα, αμοραλιστή, εγωιστή, αμετροεπή, ασεβή με τη φύση και το περιβάλλον, ανταγωνιστικό; Εναν άνθρωπο «κάτοικο του εγώ» και απηνή διώκτη τού «εμείς», έναν άνθρωπο που ακόμα και στη σημερινή γενική καταστροφή, διατηρεί μια ψευδαισθητική πιθανότητα ατομικής διαφυγής; Ο καθένας μας πρέπει να σκεφτεί ότι ατομικός άνθρωπος δεν υπάρχει.

Ο καθένας από μας αν μεγάλωνε έξω από τους άλλους ανθρώπους δεν θα ήταν άνθρωπος αλλά κάτι άλλο. Ο άνθρωπος είναι ο κοινωνικός άνθρωπος. Αυτή είναι η ιστορική και επιστημονική νομιμοποίηση του αιτήματος μιας κοινωνίας της αλληλεγγύης, του μοιράσματος, της συλλογικότητας, της ευθύνης και της ελευθερίας.

Μιας κοινωνίας που θα επιτρέπει σε κάθε μέλος της να αυτοπραγματώνεται.

Δυο λύκους έχει μέσα του κάθε άνθρωπος έλεγε ο γερο-Ινδιάνος στον εγγονό του. Τον καλό και τον κακό. Και ποιος κερδίζει παππού; Ρωτά ο εγγονός. Αυτός που ταΐζεις, παιδί μου. Continue reading

Εκλογές 20-09-2015 στο Βασσαρά

Ψήφισαν  175 

67 Νέα Δημοκρατία

39 Συριζα

26 ΠΑΣΟΚ

10 Λαϊκή Ενότητα

10 ΚΚΕ

13 XA

3 Ανταρσύα

2 Ποτάμι

1 EΠAM

1 Ανεξάρτητοι Έλληνες

1 Ένωση Κεντρώων

2 Λοιποί – Άκυρα – Λευκά

Υστερόγραφο: Καλοφάγωτο το 3ο

Το έγκλημα ολοκληρώθηκε

Τη Δευτέρα 13 Ιουλίου 2015 η κυβέρνηση της επενδυτικής αριστεράς, έχοντας εξασφαλίσει εθνική συνεννόηση και ομοψυχία για πρώτη φορά στην κοινοβουλευτική ιστορία του ΝΑΙοελληνικού κρατιδίου, συμφώνησε με τους δανειστές την εφαρμογή του 3ου και φαρμακερού μνημονίου, και ολοκλήρωσε το έγκλημα που είχαν ξεκινήσει να διαπράττουν οι προκάτοχοί της.

crime

του Γιάννη Μακριδάκη

Το πελατειακό κράτος που έχτισαν οι νεοέλληνες με κορμό τα κόμματα της μεταπολίτευσης, ο αλόγιστος δανεισμός για την εξυπηρέτηση πολυπληθών κομματικών στρατών και για μίζες αναίσχυντων, μικρόνοων και επίορκων πολιτικών ανδρών κάθε βαθμίδας και υποστάθμης, οι πολιτικές απομάκρυνσης των ανθρώπων από τις αξίες και την παραγωγή και μετάλλαξής τους σε χειραγωγούμενους καταναλωτές δέσμιους μηνιαίου μισθού για την επιβίωση, η μεθοδευμένη σταδιακή απαξίωση οτιδήποτε δημόσιου και η εξύμνηση της ιδιωτικότητας, η χρηματιστηριακή φούσκα, η καταστροφική “ανάπτυξη” και η μαζική αποβλάκωση ενός μεγάλου μέρους του πληθυσμού μέσω της κατανάλωσης και του εύκολου δανεισμού, η εξαθλίωση και εκκαθάριση κατόπιν των χειραγωγημένων, συνάμα με την εκποίηση της χώρας και την εκπόρνευση των φυσικών της πόρων και του δημόσιου πλούτου της ήταν τα κύρια χαρακτηριστικά γνωρίσματα του διαρκούς αυτού πολιτικού εγκλήματος.

Βασικές ιστορικές στιγμές του ήταν αδιαμφισβήτητα η ανακατανομή του χρήματος μέσω του χρηματιστηριακού κραχ, η ένταξη κατόπιν της χώρας από τον Σημίτη στη ζώνη του σκληρού ευρώ δίχως να έχει παραγωγική βάση και ενώ ήταν ήδη υπερχρεωμένη, η εθνική παράκρουση των γηπέδων και των σταδίων που όρισε την έναρξη μιας εποχής καταστροφικής “ανάπτυξης”, αμετροέπειας και συνεχούς πολιτικού ευτελισμού, η μετέπειτα ένταξη της χώρας από τον ΓΑΠ στο ΔΝΤ και τέλος, η υπογραφή της οριστικής παράδοσης της εθνικής κυριαρχίας και της ζωής των πολιτών από τον Τσίπρα και την εθνικά ομόψυχη Βουλή των ολίγιστων πατριδοκάπηλων.

Γινόμαστε Ευρώπη, είχε πει τότε, την εποχή των χρηματιστηριακών σκανδάλων και της οικονομικής αιχμαλωσίας ο Πρωθυπουργός Σημίτης, τα κουρεία θα γίνουν κομμωτήρια και τα καφενεία καφετέριες. Έτσι ακριβώς είχε πει μια μέρα του Αυγούστου καθώς στεκόταν φρεσκοκουρεμένος και χαμογελαστός ο αναιδής έξω από το μπαρμπέρικο που συνήθιζε να πηγαίνει τα καλοκαίρια στη Σίφνο και δυστυχώς εξελείφθη και ερμηνεύτηκε η δήλωσή του αυτή από την ήδη προετοιμασμένη να αποδεχτεί όλα όσα θα ακολουθούσαν νεοελληνική κοινωνία, ως ένδειξη προόδου και όχι ισοπέδωσης. Continue reading

Προεδρο…λογώντας

mujicaτου Γιώργου Μελέτη

Για τα Σενάρια που κυκλοφορούν για τον επερχόμενο Πρόεδρο
(και επειδή αυτές τις 2-3 μέρες είδαμε ότι συνήθως επιβεβαιώνονται):

Η πρόταση για Καραμανλή η Αβραμόπουλο Σηματοδοτεί
την Συνέχεια του Προϋπάρχοντος (Σάπιου;) Πολιτικού Συστήματος
και όχι την Ανατροπή του.
(Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι υπάρχει μια συγκεκριμένη κατηγορία εναντίον τους).
Θέλω να ξεκαθαρίσω επίσης, ότι τα παραπάνω γράφονται
όχι γιατί υπάρχει κάποια εμμονή
είτε ενάντια στην συντηρητική παράταξη,
είτε (πολύ περισσότερο) για “Αριστερό” Πρόεδρο
(Έχουμε Mujica; Δεν έχουμε!).
Πιστεύω όμως, ότι αν ο Συριζα θέλει να απευθυνθεί στον συντηρητικό πολίτη
θα ήταν πολύ καλύτερα να προτείνει για Πρόεδρο
ένα πρόσωπο από το χώρο των Επιστημών, της Εκπαίδευσης η του Πολιτισμού,
συντηρητικό μεν, αλλά καθαρό και χωρίς προφανείς διασυνδέσεις με το πολιτικό σύστημα.
Η επαφή μας, τους τελευταίους μήνες, με τους συντηρητικούς ψηφοφόρους Continue reading

To Δώρο του Θανάτου:

Για τη φρενίτιδα της χριστουγεννιάτικης κατανάλωσης

ConsumersΤου George Monbiot, δημοσιεύτηκε στη Guardian

Δεν υπάρχει τίποτα που να χρειάζονται, τίποτα που να μην έχουν ήδη, τίποτα που ακόμη και να θέλουν. Οπότε τους αγοράζεις ένα ηλιακά κινούμενο φυτό, μια βούρτσα για τον αφαλό ή ένα σετ μίνι-γκολφ για την τουαλέτα. Φαίνονται διασκεδαστικά την πρώτη μέρα των Χριστουγέννων, βαρετά τη δεύτερη, ντροπιαστικά από την τρίτη και μετά. Ως τη δωδέκατη μέρα έχουν μετατραπεί σε σκουπίδια. Για 30 δευτερόλεπτα αμφιλεγόμενης διασκέδασης, ή ένα ηδονιστικό ερέθισμα που διαρκεί όσο και μια δόση νικοτίνης, εγκρίνουμε τη χρήση υλικών των οποίων οι επιπτώσεις θα είναι ορατές για γενιές μετά.

Κάνοντας έρευνα για την ταινία της Η Ιστορία των Πραγμάτων, η Annie Leonard ανακάλυψε πως από τα υλικά που ρέουν μέσω της οικονομίας του καταναλωτισμού, μόνο 1% παραμένει σε χρήση έξι μήνες μετά την πώληση [1]. Ακόμα και τα αγαθά που θα περιμέναμε να διαρκέσουν περισσότερο, σύντομα καταδικάζονται σε αχρηστία είτε επειδή είναι προσχεδιασμένα να χάνουν τη χρήση τους (χαλάνε γρήγορα), είτε επειδή θεωρείται πως την έχασαν (βγαίνουν εκτός μόδας).

Αλλά πολλά από τα προϊόντα που αγοράζουμε, ειδικά για τα Χριστούγεννα, δε μπορούν να χάσουν τη χρήση τους, γιατί δεν είχαν καμία χρησιμότητα ποτέ. Ένα ηλεκτρονικό μπλουζάκι drum-machine, ένας κουμπαράς Darth Vader που μιλάει, μια θήκη για το iPhone σε σχήμα αυτιού, ένας ατομικός ψύκτης για κουτάκια μπύρας, μια οδοντόκρεμα με γεύση μπέικον, ένας σκύλος που χορεύει: Κανείς δεν περιμένει πως θα χρησιμοποιηθούν, ούτε ακόμα πως θα τα ξανακοιτάξουν μετά τη μέρα των Χριστουγέννων. Είναι σχεδιασμένα για να σου πουν ευχαριστώ, ίσως να προκαλέσουν και κάνα-δυο γέλια και μετά να πεταχτούν. Continue reading

The Gift of Death

Pathological consumption has become so normalised that we scarcely notice it.

santaBy George Monbiot, published in the Guardian.

There’s nothing they need, nothing they don’t own already, nothing they even want. So you buy them a solar-powered waving queen; a belly button brush; a silver-plated ice cream tub holder; a “hilarious” inflatable zimmer frame; a confection of plastic and electronics called Terry the Swearing Turtle; or – and somehow I find this significant – a Scratch Off World wall map.

They seem amusing on the first day of Christmas, daft on the second, embarrassing on the third. By the twelfth they’re in landfill. For thirty seconds of dubious entertainment, or a hedonic stimulus that lasts no longer than a nicotine hit, we commission the use of materials whose impacts will ramify for generations.

Researching her film The Story of Stuff, Annie Leonard discovered that of the materials flowing through the consumer economy, only 1% remain in use six months after sale(1). Even the goods we might have expected to hold onto are soon condemned to destruction through either planned obsolescence (breaking quickly) or perceived obsolesence (becoming unfashionable).

But many of the products we buy, especially for Christmas, cannot become obsolescent. The term implies a loss of utility, but they had no utility in the first place. An electronic drum-machine t-shirt; a Darth Vader talking piggy bank; an ear-shaped i-phone case; an individual beer can chiller; an electronic wine breather; a sonic screwdriver remote control; bacon toothpaste; a dancing dog: no one is expected to use them, or even look at them, after Christmas Day. They are designed to elicit thanks, perhaps a snigger or two, and then be thrown away. Continue reading

That´s our Problem!

Zinn-what-exactly-is-the-problem-in-americaCivil disobedience is not our problem.

Our problem is civil obedience.

Our problem is that people all over the world have obeyed the dictates of leaders…and millions have been killed because of this obedience…

Our problem is that people are obedient allover the world in the face of poverty and starvation and stupidity, and war, and cruelty.

Our problem is that people are obedient while the jails are full of petty thieves…(and) the grand thieves are running the country.

That’s our problem.”

Howard Zinn (August 24, 1922 – January 27, 2010) Professor at Boston University for 24 years

———————————–

Η πολιτική ανυπακοή δεν είναι το πρόβλημά μας.

Το πρόβλημά μας είναι η πολιτική υπακοή.  Continue reading

Ερημιά στο Βασσαρά

Εντάξει, όλοι το ξέρουμε.

Ο Βασσαράς, όπως και τα περισσότερα ορεινά χωριά,

δεν διακρίνεται για την πολυκοσμία του.

Χρόνο με το χρόνο, για δεκαετίες τώρα, μαραζώνει

και κάθε καταμέτρηση μας βρίσκει όλο και λιγότερους.

Αυτό που συμβαίνει όμως τελευταία στο χωριό μας,

δεν έχει προηγούμενο.

Η ερημιά που έχουν οι δρόμοι και τα σοκάκια του

είναι πρωτοφανέρωτη.

Ψυχή ζώσα, πουθενά, ούτε σε πλατεία ούτε σε μαγαζί. Continue reading

Μας παρακολουθούν μέσω ίντερνετ!

snowden-wiredΒροχή πέφτουν οι μηνύσεις εναντίον μυστικών υπηρεσιών και αρμόδιων υπουργείων με αφορμή το καθεστώς συνεχούς και καθολικής παρακολούθησης που έχουν επιβάλει στο ίντερνετ, εισβάλλοντας στην προσωπική ζωή εκατοντάδων εκατομμυρίων χρηστών σε όλο τον κόσμο.

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

Το τελευταίο περιστατικό σημειώθηκε στο Σαν Φραντζίσκο όπου έχει την έδρα της η εταιρεία που διαχειρίζεται το μέσο κοινωνικής δικτύωσης Twitter, ιδιαίτερα αγαπητό στον κόσμο της πολιτικής, της ενημέρωσης και του θεάματος. Η μήνυση που κατατέθηκε στις 7 Οκτώβρη (εδώ η σχετική ανάρτηση) στρεφόταν εναντίον του FBI και του αμερικάνικου υπουργείου Δικαιοσύνης και διεκδικούσε το δικαίωμα να δημοσιεύει τον αριθμό των αιτημάτων που δέχεται από την κυβέρνηση για άνοιγμα και παρακολούθηση λογαριασμών. Προσοχή: δεν ζητούσε να αποκαλύψει τους συγκεκριμένους λογαριασμούς που τίθενται υπό επιτήρηση από τον αμερικανό Μεγάλο Αδελφό, αλλά τον αριθμό των αιτημάτων που δέχεται ετησίως. Η μήνυση του Twitter εναντίον της αμερικάνικης κυβέρνησης δεν ήταν παρά ένας τρόπος για να στρέψει τα ομαδικά πυρά που δέχεται τον τελευταίο χρόνο για συνεργασία με τις αμερικάνικές μυστικές υπηρεσίες και παραβίαση των κανόνων εχεμύθειας, μετά τις αποκαλύψεις του Έντουαρντ Σνόουντεν, στον υπαίτιο των παρακολουθήσεων: το αμερικανικό αστυνομικό υπερ-κράτος.

Φυτεύουν εν αγνοία μας κοριούς!

Εξ ίσου αποκαλυπτική για την ποιότητα της ελευθερίας που ζούμε ήταν η μήνυση που κατέθεσε στα μέσα Μαΐου η οργάνωση προάσπισης του δικαιώματος προστασίας της ιδιωτικής ζωής, Privacy International, εναντίον της βρετανικής μυστικής υπηρεσίας GCHQ (Government Communication Headquarters), που θεωρείται δίδυμη αδερφή της αμερικανικής υπηρεσίας NSA (National Security Agency ή …No Such Agency καθώς επί χρόνια οι αμερικανικές αρχές διέψευδαν την ύπαρξή της). Σύμφωνα με τους μηνυτές η παρακολούθηση κινητών τηλεφώνων και υπολογιστών «είναι ασύμβατη με τις δημοκρατικές αρχές και τα ανθρώπινα δικαιώματα». Ο εκπρόσωπος της οργάνωσης τόνισε μιλώντας στα Μέσα πως «τα προγράμματα χάκινγκ που χρησιμοποιεί η GCHQ είναι το σύγχρονο ισοδύναμο με την είσοδο της κυβέρνησης στο σπίτι σου, το ψάξιμο στα αρχεία των συρταριών σου, τα ημερολόγια, τις εφημερίδες και την αλληλογραφία, πριν φυτέψει κοριούς σε κάθε δωμάτιο που μπαίνει. Οι μυστικές υπηρεσίες μπορούν να τα κάνουν Continue reading